Pasen: de kracht van een hemelse boodschap

16 april 2017

Pasen: de kracht van een hemelse boodschap

  1. Terugblik: verzameld in veertig dagen

Mooi wat de kinderen in de veertigdagentijd bij elkaar gebracht hebben. Ook ik heb in de veertigdagentijd wat bij elkaar gebracht. Daar wil ik de preek van vanmiddag mee beginnen. Een korte terugblik op de veertigdagentijd, de voorbereidingstijd voor Pasen. Maar nu de veertigdagentijd voorbij is, wil ik het er vooral over hebben wat Pasen ons te bieden heeft. In twee punten, maar dat zien we straks wel.

Eerst even terugkijken wat we verzameld hebben. Toen we op weg gingen naar Pasen heb ik gezegd, laten we eens kijken wat Matteüs ons vertelt over wie Jezus is, waar hij op uit is en hoe hij mensen om zich heen verzamelt. Ik hoopte daarbij van alles te ontdekken hoe je gemeente van Jezus moet zijn. Wij vandaag hier in Ommen. Ik ga nu niet alles opnoemen wat ik gevonden heb. Velen van u hebben mijn preken er over gehoord. Ik heb mijn dagelijkse ontdekkingen en overdenkingen gedeeld via de website en Facebook.

Maar wat mij opviel is dat er al heel snel als Jezus optreedt en beweging van mensen om hem heen komt. Mensen, zo verlangt Jezus het, heel duidelijk bijvoorbeeld in de bergrede, die zich onderscheiden. Door rechtvaardig te zijn, last te hebben van onrecht, barmhartig zijn. Zo met elkaar zijn en zo in de wereld te staan. Ik merkte Jezus’ afkeer van huichelarij. Van heersen ook, de baas willen zijn, Jezus verlangt een dienende houding in de gemeente. Jezus voelde zich sterk verbonden met zijn eigen volksgenoten, maar als hij bij niet-joden een sterk geloof voelde, dan raakte hem dat heel erg. Jezus verlangt dat je voor hem kiest en met hem samenbrengt.

Zo lijkt er iets moois te gaan groeien, totdat Jezus er over begint dat hij moet lijden en sterven. De joodse leiders proberen hem op een onrechtvaardige manier ter dood veroordeeld te krijgen. Zijn trouwe leerlingen, Jezus en zij worden vreemden voor elkaar. Ze vluchten weg, verraden en verloochenen hem. Helemaal alleen wordt hij bespot, aan een kruis gehangen. Al die mooie dingen waar hij naar verlangde, het koninkrijk van God, het is verder weg dan ooit. En dan, aan het kruis roept hij: Mijn God, waarom hebt u mij verlaten. Hij sterft en wordt begraven. En dan die mensen om hem heen, wat zo’n mooie gemeenschap had kunnen worden, er komt niks van terecht.

Dat is wat ik de afgelopen tijd vond in dat levensverhaal wat Matteüs schreef. En is dat ook niet wat je om je heen ziet. Afgelopen zondag, de palmzondag, toen wij hier in de kerk het lijdensevangelie lazen, werden in Egypte koptische –christelijke- kerken aangevallen. Maar ook hier lijkt het dat de kerk zijn tijd gehad heeft. En mensen die nog wel naar de kerk gaan, raken elkaar kwijt. Als ik alleen maar in onze gemeente kijk: de één gaat liefst naar de VEZ in Zwolle, een ander zou liefst naar de DGK in Mariënberg gaan. Als het nou in de kerk allemaal op niets uitloopt, laat God dat dan allemaal maar gebeuren? Wat gebeurde er met Pasen? Wat heeft Pasen ons te bieden? We zijn gekomen om dat te horen.

  1. Wat heeft Pasen ons te bieden?

Wat er precies gebeurde op Pasen heeft volgens mij niemand gezien. Maar wat iedereen in de buurt kon voelen was een aardbeving. Een aardbeving… dan denk je aan iets wat rommelt in de aarde waardoor de hele aarde trilt. Groningen. Maar deze aardbeving is anders. ‘Plotseling begon de aarde hevig te beven, want een engel van de Heer daalde af uit de hemel.’ Deze aardbeving kwam niet uit de aarde maar uit de hemel. De hemel laat de aarde bewegen. De hemel heeft de aarde iets te zeggen. De hemel laat een kracht los op aarde.

Wat voor kracht? Hebben wij er iets aan? Als ook wij in de kerk wel eens het gevoel hebben dat het op niets uitloopt? Wat heeft de hemel ons te zeggen met die aardbeving. Ik wil twee dingen noemen en vanmiddag nog een derde.

2.1 Gods ‘Ja’

Laten we maar eens zien wat die engel met zijn donderende geweld doet. Hij loopt naar het graf van Jezus en rolt de steen weg. Wat er op dat moment gebeurt, je kunt het een beetje vergelijken met een gevangenis. Jezus, die in dat donkere graf was, vergelijk het maar met een gevangeniscel. Want net als in de gevangenis… Jezus was daar omdat hij een straf droeg. Niet de straf die hij zelf verdiende. Hij heeft nooit iets verkeerds gedaan. Zijn doodstraf was totaal onverdiend. Heel onrechtvaardig. Maar hij zit daar in die donkere cel, in de dood van het graf om de straf die u en ik verdienen. Daarvoor is hij gestorven. Stel je voor, je zit in de gevangenis en eindelijk is het zo ver dat je je straf uitgezeten hebt. Dan gaat de celdeur open, dan mag je de vrijheid weer in, dan heb je het allemaal volbracht. Ik weet wel, het leven na de gevangenis heeft zijn eigen problemen, maar daar gaat het nu niet om. De celdeur gaat open, je hebt je straf volbracht, je bent vrij. Dat is wat er bij dat graf gebeurt. Een engel uit de hemel –iedereen voelt de aarde er bij schudden- opent het graf waar in Jezus gevangen zit. De hemel zegt tegen hem: je bent vrij. Vrijdagmiddag, voordat hij stierf riep hij ‘Het is volbracht’. En nu zegt God uit de hemel, het is volbracht. Die open celdeur is een boodschap aan Jezus. Maar dan moet je bedenken dat hij in dat graf gevangen zat om uw zonden. Die boodschap aan Jezus –het is genoeg geweest- is ook een boodschap aan u. Jouw straf is gedragen, volbracht. Het is de boodschap dat God je aanvaardt. Gods ‘ja’. Misschien heb je net als zijn leerlingen Jezus in de steek gelaten, is hij een vreemde voor je geworden. Misschien heb je ook wel die neiging waar Jezus onder geleden heeft dat je de baas wilt zijn over anderen in plaats van te dienen. Misschien heb je ook wel dat je mooie woorden gebruikt om jouw slechte daden achter te verschuilen. Of nog heel wat anders. God zegt tegen je dat je daar geen straf voor hoeft te dragen. Maar met die aardbeving wil God je laten voelen dat hij ‘ja’ zegt tegen Jezus en tegen jou. Je mag er bij horen, bij hem. God gunt je vergeving en leven na de dood. Daar mag je zeker van zijn, dat is het eerste wat Pasen ons te bieden heeft.

2.2. Gods uitnodiging

En nog iets. Ja, ik zou immers twee dingen noemen. Het is Gods ‘ja’ tegen Jezus en ook tegen jou als je bij Jezus wilt horen. Maar God wil er nog meer mee zeggen. Want om Jezus uit het graf te laten komen… God had dat ook wel kunnen doen zonder die steen weg te rollen. Later diezelfde dag gaat Jezus ergens door een dichte deur naar binnen. Maar God wil het juist zo doen, dat dat graf daar heel zichtbaar open staat. En dan zit die engel ernaast. Niet ervoor maar ernaast. Je kunt zo naar binnen lopen. Ja de engel zit daar uitnodigend. Het is het uitnodigende van Jesaja 55: Kom! Zoek de Heer nu hij zich lat vinden. De steen verdween om Jezus er uit te laten én om de mensen er in te laten. Waarom? Omdat God weet dat het moeilijk is om te geloven dat Jezus is opgestaan. Omdat God weet dat je het moeilijk kunt vinden om te geloven dat je door hem helemaal geaccepteerd bent, en dat hij al je zonde wil vergeven. Je kunt soms zo twijfelen. Maar God had geduld met die eerste twijfelaars. Ieder worstelt met zijn eigen onbegrip, angst en teleurstelling. De één rent snel vooruit, een ander blijft nog ronddwalen. Maar ze zijn allemaal welkom in het graf. Kijk maar eens goed rond. Zie dat Jezus er niet is. En kom in alle rust, in de tijd dat God geduld met je heeft tot geloof. Hier in de kerk ben je welkom met je enthousiasme, je ontgoocheling, met je moeiten en je vragen.

Ook dat is Gods boodschap, hij nodigt uit. Ook u, ook jou. Ik vraag u, ik vraag je: Doe je mee? Ga je door Jezus’ kracht het gevecht aan tegen je twijfels en teleurstellingen? Aanvaardt je die ander, ook die minder ver is dan jij, of die juist veel verder is en bij wie je denkt ‘dat is niks voor mij om bij zulke mensen te horen’? God zegt ‘ja’ ik aanvaard je, hij zegt ‘kom’ ik nodig je uit. Blijf niet in je twijfel, blijf niet op een afstand, komt bij mij. Door die kracht ontstaat een nieuwe gemeente en in die kracht kunnen we vandaag verder, ondanks tegenslagen. De kracht van Gods ‘ja’ en Gods uitnodiging is sterker.

Misschien denkt u ‘dat zeg je nou allemaal wel, maar hoe kan ik zeker weten dat dit echt gebeurd is’. ‘Waarom zou ik het geloven?’ Daar kan ik nog wel meer over zeggen, maar dan moet je vanmiddag terugkomen. Nu houdt ik het er bij dat de kracht van de kerk is dat God mensen als u als jou aanvaard en vergeeft, ‘ja’ tegen je zegt en je uitnodig om ondanks al je zwakheid en twijfel in Jezus te geloven.

Amen

De liturgie:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *