Het lijden voorbij en toch niet

15 april 2017

Het lijden voorbij en toch niet

Vandaag lees ik het slot van Matteüs 27, vers 62-66. Jezus’ lijden is voorbij. Hij is begraven. Maar zijn tegenstanders zijn nog niet klaar. Ze maken zich nu sterk tegen Jezus’ leerlingen. Alles moet ingezet worden om het geloof tegen te gaan in de opstanding van Jezus: zegels, soldaten. En ze krijgen het ook nog voor elkaar.

Uiteindelijk kunnen ze niet voorkomen dat Jezus opstaat uit het graf en dat dit in heel de wereld geloofd wordt. Maar ik merk hier wel dat met het einde van Jezus’ lijden de vijandigheid zich direct tegen zijn volgelingen keert. Bij de stilte van Jezus’ graf denk ik aan al die leerlingen van Jezus die om hun geloof moesten lijden.

Maar vooral wil ik denken aan de Heer die zijn lijden volbracht heeft en rust mag vinden.

 

Morgenochtend preek ik over Matteüs 28:2, over de steen die voor het graf weggerold wordt, morgenmiddag het vervolg op de overdenking van vandaag: Matteüs 28:4 en 11-15.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *