Alle berichten in Van de predikant

26 maart 2017

Wees blij

Midden in de veertigdagentijd een moment om blij te zijn. De zondag draagt de naam ‘Laetare’, in het Nederlands ‘Wees blij’. Er wordt vaak gezongen uit Psalm 122 en gelezen over het broodwonder. We lezen dit verhaal uit Matteüs 14:15-21. Een verhaal om van te genieten. Duizenden mensen waren naar Jezus toegekomen. Als je alleen de mannen telde kwam je al op zo’n vijfduizend. Meestal lees je die aantallen niet, maar het geeft een indruk van de enorme aantrekkingskracht die Jezus had.

Een heerlijk moment tussen de pijn van de afwijzing, de dreiging van Herodes, en het medelijden met de vele zieken. Midden tussen dit alles creëert Jezus een wonder van verbinding. Iedereen gaat zitten in het gras en beleeft de verbondenheid van de maaltijd. Samen eten verbindt mensen aan elkaar. Het lokt gesprekken uit over alle kanten van het leven, van de meest alledaagse tot de allerdiepste dingen.

Dit is waar Jezus, op weg naar Jeruzalem, op uit is. Reken maar dat hij er van geniet vandaag overal gemeenten te zien samenkomen. Geniet met hem mee!

 

Morgen lezen we het vervolg, Matteüs 14:22-23

21 maart 2017

Waarom ik niet twijfel…

Hoe is het toch mogelijk dat miljoenen mensen geloven in een God die je niet kunt zien? Hoe kun je daar zeker van zijn? Terwijl ik kniel en mijn gedachten op Jezus probeer te richten kost het mij moeite. En toch ben ik zeker van hem. Matteüs 12:38-41 is voor mij een belangrijk stuk van het antwoord.

In een heftig gesprek geeft Jezus aan dat hij verwacht dat je hem erkent en aanvaardt als Redder. Je kunt niet neutraal blijven. Maar hoe kun je zeker van hem zijn?

Jona is het antwoord. Toen Jona na drie dagen in de ingewanden van een vis levend in Ninevé liep te preken kon niemand er om heen. Zo is het ook bij Jezus. Je kunt bij de verhalen van Jezus allerlei vragen houden. Maar als hij na drie dagen opstaat uit het graf dan is voor mij de twijfel voorbij of hij God is en of hij mijn Redder is.

Maar is het dan zo zeker dat Jezus uit de dood is opgestaan? Hebben zijn leerlingen het niet verzonnen? Uit hun verhalen blijkt dat zij het zelf niet konden geloven, maar er uiteindelijk niet omheen konden. Hun verhaal is volstrekt geloofwaardig: Jezus is echt opgestaan.

Ik richt mij op hem en bid om geloof. Voor mijzelf en voor jou.

 

Morgen komen we in een ander gesprek terecht: Matteüs 12:46-50

9 maart 2017

Wat bind mij aan de anderen?

Voor vandaag geeft het bijbelrooster Matteüs 8:5-13 aan. Het verhaal waar de preek in Het Baken in Ommen gisteravond over ging. Maar Matteüs voegt er nog iets aan toe: Velen uit het oosten en het westen zullen komen en met Abraham, Isaak en Jakob aanliggen in het koninkrijk van de hemel. Het is echt iets voor Matteüs om dat nog speciaal te noemen. Matteüs wil ons immers laten zien hoe er rond Jezus een wereldwijde gemeente gaat ontstaan. Na de magiërs uit Matteüs 2 is het de eerste keer dat de wijde wereld weer in beeld komt, nu spreekt Jezus er zelf over. Let er op wat het moment is dat hij hierover spreekt. Want dat helpt ons te ontdekken waar het om draait in de kerk.

Jezus merkt dat er bij de centurio een groot geloof is. Hij is daar gevoelig voor. Geloven, dat is wat je verbindt met Jezus en een plek geeft in zijn gemeente.

Maar wat is dat geloven dan? Je merkt in deze geschiedenis vertrouwen. De centurio heeft vertrouwen in Jezus. Het is zelfs een rotsvast vertrouwen. Heel opmerkelijk. Wat zit daar achter? Hoe kan die man zoveel vertrouwen in Jezus hebben? Dat hangt samen met een diep ontzag voor Jezus’ grootheid. Zoals een soldaat ontzag heeft voor zijn meerdere heeft de centurio ontzag voor voor Jezus. En dat ontzag is zo diep dat hij niet anders kan dan een rotsvast vertrouwen hebben in Jezus.

Een les die ik leer van de centurio: ontzag hebben voor Jezus. Daar komt een vertrouwen uit voort dat je een intense band met hem geeft.

Jezus leert mij zó naar de mensen om mij heen te kijken. Hun ontzag voor Jezus en vertrouwen op te merken. Juist waar we bij elkaar deze dingen opmerken ontstaat een krachtige gemeenschap. Wie naar de anderen in de kerk kijkt en daarbij verwacht dat ze zo zijn als je zelf bent, met dezelfde gewoontes, ideeën, voorkeuren en verlangens, die wordt teleurgesteld. Die gaat zich opsluiten in het kleine kringetje en met de rug naar anderen toe staan. Jezus leert ons anders te kijken: merk bij de anderen op dat ze gericht zijn op Jezus, vol ontzag en vol vertrouwen.

 

Morgen lezen we Matteüs 9:1-8

3 maart 2017

Wat een kracht in deze wereld

Ook vanmorgen las ik weer uit het evangelie van Matteüs. Om meer te ontdekken van het wonder dat er rond Jezus een gemeenschap groeit.

Het begon al na zijn geboorte. Ik las vanmorgen in 2:1-12 hoe er direct mensen van buiten de joodse gemeenschap kwamen om zich voor Jezus neer te werpen en hem te aanbidden. En terwijl ik mijn aandacht richtte op Jezus zoals hij nu in de hemel is, besefte ik dat hij vandaag wereldwijd aanbeden wordt. Ik prees met mijn woorden en wist mij onderdeel van een krachtige wereldwijde beweging.

Wat een kracht zit er in dit verhaal. Jezus’ geboorte beweegt mannen uit een ver land om de reis naar Jezus te maken. Dwars tegen hun eigen omgeving in. Ik las hoe ze zich met hun hele lichaam neerwierpen voor Jezus. Het zal toen wel een gewone manier van eerbetoon geweest zijn. Maar wel weer mooi om te zien hoe ze zich met heel hun lichaam en heel hun kracht geven in de lof voor Christus. En ook hun aardse bezit komt mee: kostbare geschenken.

Hier zie je het begin van een wereldwijde beweging van onderwerping, aanbidding en overgave. Een ongelofelijke kracht, al lijkt het soms onzichtbaar, voorbij en zonder betekenis. Als ik mijn aandacht op Christus richt, hem prijs en mijn leven voor hem leef weet ik mij opgenomen in dat grote en krachtige geheel. Een bemoediging en aansporing. Doe mee, aanbid hem en leef voor hem.

 

Morgen lezen we uit het volgende hoofdstuk: Matteüs 3:13-4:1

1 maart 2017

Veertig dagen op weg met Jezus: een ontdekkingsreis

WolkenOok ik ben vanmorgen aan de veertigdagentijd begonnen. ‘Vasten’ zou ik ook kunnen zeggen, maar daar ligt voor mij toch niet de nadruk. Ik las de woorden van Jezus die al eeuwenlang op de aswoensdag gelezen zijn, Matteüs 6:16-21: Niet vasten om door de mensen gezien te worden. En: Waar je schat is daar zal je hart zijn.

Voor onze gemeente geef ik iedere dag tot Pasen een stukje uit het evangelie van Matteüs op om thuis te lezen. Met het evangelie van Matteüs ben ik al langer bezig. Om te ontdekken wat het betekent om gemeente te zijn in het spoor van Jezus. Ik begon er mee op 1 januari. Ik preekte over Matteüs 1:21. Jezus kwam om zijn volk te verlossen. Een volk… Dat herinnert aan het oude volk Israël, maar als volgt hoe Matteüs het verhaal van Jezus vertelt, dan merk je hoe hij een nieuwe gemeenschap uit alle volken samen brengt. Het loopt er op uit dat alle volken leerlingen van hem moeten worden. Samen met de gemeente wil ik die weg van Jezus volgen en nieuwe dingen ontdekken van het geheim van het kerk zijn. Ik laat me hierbij verrassen en ik hoop dat de gemeente ook verrast wordt.

Juist de veertigdagentijd is zo’n ontdekkingsreis. Zo is de veertigdagentijd ontstaan in de eerste eeuwen na Christus. In de jonge christelijke gemeente werden regelmatig nieuwkomers gedoopt. Dat gebeurde vaak in de paasnacht. Als voorbereiding kregen zij een soort catechisatietijd. Iedere dag was er een bijeenkomst. De nieuwelingen werden ingewijd. Wat betekende het om Jezus te volgen en bij zijn gemeenschap te horen? Een aantal bijbelgedeelten kreeg hierbij een vaste plek. De paasvoorbereiding was niet alleen voor de nieuwelingen. Ook de andere gemeenteleden kregen er het nodige van mee. Wat ze hoorden uit de bijbel herinnerde aan hun doopcatechisatie. En door het ieder jaar opnieuw te horen ontdekten ze steeds meer van het geheim van het kerk-zijn. Zo leest de kerk al vele eeuwen in deze weken over de verzoeking in de woestijn, over het geloof van een Kanaänietische vrouw, over de broodvermenigvuldiging enz. Jezus woorden over het vasten en over je hart dat bij je schat klinken bij de start van deze periode.

‘Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn’. Mijn schat is niet op aarde, maar in de hemel. Ik denk aan Jezus, mijn redder. Op hem wil ik mij richten, deze weken. Meer dan op de dingen van deze aarde. Over hem wil ik horen, zijn woorden, zijn daden. En nog meer ontdekken van wie hij is en wat het betekent bij hem en zijn gemeenschap te horen. Mij op hem concentreren, zo wil ik vasten. Zo ben ik aan de veertigdagentijd begonnen. Ook ik. Ik weet mij verbonden met vele duizenden wereldwijd.

Morgen meer over Matteüs 1:18-21

 

22 december 2016

Wie durft er nog te zingen van vrede op aarde?

b-28-30-fotoWie durft er deze week nog te preken of te zingen over vrede op aarde? Bewijzen Aleppo en Berlijn niet dat vrede op aarde een onmogelijkheid is. Gruwelijke taferelen waar je alleen maar stil van kunt worden. Toch komen we als gemeente samen om te luisteren naar wat de engelen in de nacht zingen.

In de kerstnachtdienst van de GKV Ommen (Noord/Oost en West samen) draait het om de vrede waar de engelen van zingen (Lucas 2:14b). Na de voorzang ‘Komt allen tezamen’ beginnen we met Psalm 2: ‘Wat drijft de volken, wat bezielt ze toch’ maar ook over de Zoon die de volken in zijn macht krijgt.

Bij het adventslied dat we de afgelopen weken zongen komt nu een vijfde couplet over kerst:

kerstvers

 

Bij de schriftlezingen en de preek zingen we vier bekende kerstliederen:

  • Er is een roos ontloken, LvK 132 (na Jesaja 11:1-10)
  • Go tell it on the mountain, LB 484
  • Eer zij God in onze dagen LvK 134, berijming van het engelenlied, na de preek
  • Stille nacht heilige nacht, heil en vree wordt gebracht, LvK 143:3 na de geloofsbelijdenis
Rond het gebed prijzen we Christus als vredevorst met het lied ‘Wij trekken in een lange stoet’ LB 506 / GK 86.
Als afsluiting zingen we opnieuw het engelenlied, nu in de versie ‘Ere zij God’ (GK 50).
Het bijzondere karakter van deze kerstnachtdienst wordt versterkt door de begeleiding die verzorgd wordt door een blazersensemble van Muziekvereniging De Bazuin.
De liturgie is:
b-28-30-liturgie
22 april 2016

Waar worden zij blij van?

B 28 10 foto'sZondagmorgen 24 april ontvangen we als gemeente Ommen-West zes nieuwe ouderlingen en diakenen. Twee van hen zijn ouderling of diaken in opleiding. Ze krijgen na hun bevestiging niet direct de verantwoordelijkheid voor een ‘wijk’, een deel van de gemeente, maar wonen het eerste jaar de vergaderingen van kerkenraad of diaconie bij en krijgen een aantal toerustingsactiviteiten. Ze krijgen hierbij een ervaren ambtsdrager als mentor toegewezen.

In de bevestigingsdienst gaat de preek over Hebreeën 13:17 ‘Gehoorzaamt uw leiders en schik u naar hen, want zij waken over uw leven en zullen daarvan ook rekenschap moeten afleggen. Zorg er voor dat ze hun taak met vreugde kunnen vervullen, zodat ze geen reden tot klagen hebben: dat zou u niet ten goede komen.’ Een tekst die verschillende vragen oproept. Onder andere deze: als de ouderlingen en diakenen hun taak met vreugde moeten kunnen vervullen… waar worden ze blij van? Hoor het in de preek van zondagmorgen.

De bevestigingsdienst wordt gehouden om 11.00 uur in GKV Het Baken, Trompstraat 2, Ommen.

De liturgie is:

B 28 10 liturgie

28 september 2015

Verwondering

Mooi gezicht, zoals gistermorgen: al die mensen in de kerk, met al hun verschillen. Iedereen kent wel een aantal van die mensen. De één ken je beter dan de ander. Maar je kent er genoeg om je te kunnen verwonderen over de verschillen. Doeners en denkers, praters en luisteraars, optimisten en tobbers. Het verschil wat je direct op het eerste gezicht al ziet is dat het mannen en vrouwen zijn, jongens en meiden. Het is, zo hoorden we in Genesis 1 een verschil dat direct al genoemd wordt als God de mensen geschapen heeft:

‘…mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen’ (Genesis 1:27b).

God gebruikt dit verschil om ons verbonden mensen te maken. Nee, niet alleen in het huwelijk. Ook op de werkplek ontstaat vaak een goede sfeer van verbondenheid doordat mannen en vrouwen hun eigen inbreng hebben. Ook in de kerkelijke gemeente hebben mannen hun mannelijke inbreng en vrouwen hun vrouwelijke inbreng.

CE1

Wat is dan typisch mannelijk? Mannen zijn vaak meer prestatiegericht. Niet alleen fysiek, maar ook in de handel, de ICT of waar ook maar. De bijbel spreekt over de man als hoofd, wat wijst op leiding geven, verantwoordelijkheid dragen, wellicht ook beschermen en verzorgen. Maar een wereld met alleen mannen is niet compleet. Met al hun kwaliteiten hebben mannen vaak ook iets hulpeloos. Als ik me een wereld met alleen mannen probeer voor te stellen, dan is dat een harde, kille wereld, met veel competitie waarin de intimiteit schaars is. Ik zou me, ondanks al die anderen om me heen, alléén voelen. Naast ons, mannen, is er een ander soort mensen nodig om ons in onze hulpeloosheid te hulp te komen. Zo heeft God het ook gewild. Hij wilde niet dat de man alleen zou zijn, hij maakte een helper die bij de man paste.

Vrouwen zijn vaak meer sociaal ingesteld. Goed in diepere en warmere contacten. Gericht op relaties. De eerste negen maanden was onze moeder de enige met wie we een relatie hadden en ook na de geboorte bleef het de intiemste relatie. Door de liefde van onze moeders hebben we geleerd mens te zijn verbonden met anderen. Vanuit de relatie die je als kind met je moeder had groeiden alle relaties en vriendschappen die je in je leven hebt. En nog steeds werkt het daarbij verbindend dat er vrouwen en mannen zijn.

Dit blijft iets om met verwondering over na te denken. Dat was ook mijn eerste boodschap in de preek van gistermorgen. Verwonder je er over dat God ons, mannen en vrouwen, verbondenheid gunt. In het huwelijk, maar ook in vriendschap, collegialiteit en samenwerking. Neem de tijd om je er over te verwonderen en de Schepper te danken.

22 september 2015

Wat zing je in je trouwdienst?

Een trouwdienst is een feestelijke kerkdienst. Een gelegenheid om mooie liederen te zingen. Vaak vraagt de predikant aan het bruidspaar welke liederen ze willen zingen. En zo ontstaat er vaak een liturgie met de favoriete liederen van de bruid of de bruidegom of van beiden. Mooie liederen, dat wel, maar wat mij opvalt is dat ze meestal niet over het huwelijk gaan. Nu hoeven ook niet alle liederen in een trouwdienst over het huwelijk zelf te gaan. Er is alle reden om God te danken en te prijzen in meer algemene bewoordingen: ‘Tienduizend redenen tot dankbaarheid!’

Maar er zijn ook liederen die juist bij een trouwdienst heel mooi passen. Omdat veel bruidsparen die liederen niet kennen, kiezen ze die liederen meestal niet, worden ze niet in trouwdiensten gezongen en blijven ze onbekend en onbemind. Het nieuwe Liedboek heeft een rubriek van acht huwelijksliederen (787 tot 794) waarvan we er in de komende weken enkele zullen zingen in de kerkdiensten rond het gemeentethema seksualiteit.

André Troost maakte twee huwelijksliederen voor het Liedboek. Het eerste is een bewerking van een lied uit het oude Liedboek: ‘Wij bidden je Gods zegen toe’ (Gezang 794; was: Wij bidden u Gods zegen toe, L.v.K. Gezang 367). Het tweede is een nieuw lied op de melodie van ‘Wat de toekomst brengen moge’. Een geliefde melodie, met een tekst die meer dan het bekende gezang op het huwelijk betrekking heeft: ‘Bron van liefde, licht en leven’ (Gezang 793)

‘Hoog als de hemel de liefde’ is een nieuw lied over de wonderlijke kracht van Gods liefde,  toegespitst op het huwelijk van twee mensen. Ieder vers eindigt met het refrein: ‘Dat zij delen in die zegen, gave van God die liefde is’. We hebben dit lied gezongen in een workshop op de startzondag en zingen het opnieuw in de eerste dienst over het gemeentethema op 27 september.

‘Liefde eenmaal uitgesproken’ is een vertaling of bewerking van het bekende engelse ‘Love divine’. Het stond al voor het nieuwe liedboek in andere bundels en is in onze gemeente ook wel eens gezongen. Het bezingt Gods liefde die boven alles uitstijgt (Gezang 791). We zingen het in de tweede dienst op 4 oktober.

Je hoeft deze liederen niet allemaal even mooi te vinden, maar ieder bruidspaar moet er iets bij kunnen vinden om te zingen in een trouwdienst, naast je persoonlijke favorieten.

 

1 september 2015

Vlammen zijn er vele, nieuw lied over de kerk

Vlammen zijn er veleVelen en toch samen één. Dat is de kerk. Daarover zingt Lied 970 uit het nieuwe liedboek. Veel ranken – één wijnstok, veel gaven – één Geest, velen dienen – één Heer. Steeds draait het, bij alle verschillen om de ene Christus. De zweed Anders Frostenson maakt hierover het gezang ‘Lågorna är många’. Het is in verschillende talen vertaald en nu dus ook in het Nederlands.

Het lied kan op heel verschillende manieren uitgevoerd worden. Bekijk en beluister bijvoorbeeld deze uitvoering met zangers en een combo, waarin de tekst heel goed te volgen is. Maar het kan ook heel anders, zoals in deze opname met orgelbegeleiding in een grote kerk. Of nog iets heel anders: een jazzy-uitvoering in het Zweeds.

LB 970 Vlammen zijn er vele

 

 

12